Lanzarote

In het najaar even lekker naar de zon. Wandelen en genieten van warmere temperaturen, daar zijn de Canarische eilanden ideaal voor. Dat er ook wijnbouw plaats vindt, wist ik wel, maar had me eigenlijk niet in verdiept.
Maar toen we dit najaar (2021) naar Lanzarote gingen, kon ik het toch niet nalaten enkele bodega’s (wijndomeinen) te bezoeken.

Op Lanzarote heeft menig vulkaanuitbarsting plaatsgevonden, maar die van 1730 t/m 1734 heeft wel de meeste sporen nagelaten en destijds het halve eiland met lava bedekt. En nu wordt altijd gezegd dat lava er vruchtbaar is, maar dat is als er met aangewaaide grond en zand en vooral regen een mooie bodemstructuur ontstaat. Op Lanzarote regent het nauwelijks en groeit dus erg weinig. De wijnboeren hebben ooit bedacht om de druivenplant in een kuil te plaatsen. Een kuil die samen met een muurtje erlangs de plant tegen de vaak en geregeld hard blazende N(W)-wind beschermt. En in een kuil omdat zo de wortels bij de bodem onder de alles bedekkende, gortdroge en keiharde lavagesteente kunnen. Het beetje regen dat er valt kan dan ook onderin de kuil naar de wortel stromen en daar vastgehouden worden. De muurtjes beschermen niet alleen tegen de wind, maar omdat er geen cement tussen zit ventileert het nog wel, zodat de schimmeldruk laag blijft. Want hoewel het er nauwelijks regent, is het in de ochtend toch wel iets vochtig.

De oogst vind op Lanzarote al in juli plaats, als een van de eerste wijnlanden op het Noordelijk halfrond dus. De opbrengst per hectare is laag, zo’n 1.000kg/ha. De druivenrassen die je vooral op Lanzarote vind zijn de witte malvasia en muscat en de rode listan negro. Laatstgenoemde ras vind je buiten de Canarische Eilanden niet overigens. De malvasia volcanica geeft droge of halfzoete wijnen, met toch frisse zuren, appel, tropisch fruit en een zekere minealiteit. De rode Listan Negro kent naast kers en rode bes vooral een rokerig en kruidig aroma. Deze rode wijn is redelijk licht en kent een behoorlijk hoge zuurgraad. De muscat wordt vooral voor zoete wijnen gebruikt, en groeit vaak aan hele oude stokken (tot wel 200jr oud, dus niet geënt op een onderstam).

We bezochten de – toch wel commerciële – Bodega’s aan de wijnroute in het wijngebied La Geria; gelijkend de naam van de eerste Bodega die we bezochten trouwens. Hier kregen we een rondleiding (te boeken via hun site), en drie volle glazen wijn te proeven. Een spuugbak ontbrak; kennelijk vinden ze het niet raar om met drie glazen wijn weer achter het stuur te kruipen… Het andere bezochte wijnhuis was El Grifo, met een leuk wijnmuseum erbij. Daar beduidend kwalitatief betere wijnen, wel iets duurder. Ook hier hadden we een rondleiding met proeverij geboekt.

Mocht je zelf eens naar Lanzarote gaan, en een beetje geïnteresseerd in wij zijn, ga dan zeker eens bij een van de Bodega’s in het wijngebied La Geria op bezoek en zie met eigen ogen hoe wonderlijk de wijnstokken er groeien. Een rondleiding is zeker aan te raden, en kun je zelf via de site van een van de Bodega’s boeken. Hou er wel rekening mee dat je niet de enige bezoeker bent. Bij menig Bodega worden bussen uitgeladen, die even snel rond mogen kijken en gelukkig ook snel weer weg zijn/moeten. Dus als je gewoon lekker op ’t terras gaat zitten – de grotere Bodega’s hebben er wel een terras, vaak zelfs met optie tot iets te eten bij – heb je van deze bezoekers niet zoveel last.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.